Werken in de thuiszorg | Wijkteam Houten

“Ik heb de vrijheid, maar ook de veiligheid.”Wie Dorota hoort vertellen over werken in wijkteam Houten,
hoort het woord ‘vrijheid’ regelmatig terugkomen. Zelf je route rijden of fietsen, zelfstandig bij cliënten naar binnen gaan en je aandacht op dat moment helemaal bij die ene persoon kunnen houden. Maar zelfstandig betekent hier nadrukkelijk niet dat je er alleen voor staat. “Dat is voor mij precies wat dit
werk zo fijn maakt”, vertelt Dorota. “Ik heb de vrijheid, maar ook de veiligheid.”

Dorota werkt als mbo-verpleegkundige in het wijkteam in Houten. Het is niet haar eerste periode bij het team. Eerder liep ze er stage als verzorgende IG. Daarna ging ze verder met de opleiding tot verpleegkundige, om uiteindelijk weer terug te keren. “Tijdens mijn opleiding heb ik eigenlijk steeds uitgekeken naar het moment waarop ik hier weer kon werken. Ik voelde me vanaf het begin welkom en de manier van werken past bij mij.”
Eén cliënt tegelijk
Wat haar zo aanspreekt? Allereerst de rust die er binnen een route kan zijn. “In een verpleeghuis gebeurt er vaak veel tegelijk. Terwijl je met de ene cliënt bezig bent, kan ergens anders alweer iets van je worden gevraagd. In de wijk ga je bij iemand naar binnen en is je aandacht in principe voor die ene cliënt. Natuurlijk kan er tussendoor iets gebeuren, maar meestal heb je gewoon de afgesproken tijd met elkaar.”
Daarna gaat de deur weer dicht en stapt Dorota op de fiets naar de volgende cliënt. Vaak maar een paar minuten verderop. “Dat stukje fietsen voelt voor mij echt als een mentale pauze. Even buiten, even bewegen en daarna ga je weer met een frisse blik naar de volgende.” En ja, soms regent het. Dorota moet erom lachen. “Maar veel minder vaak dan mensen denken.”

Zelfstandig op pad, samen als het nodig isDe ochtend begint meestal niet gezamenlijk op een teampost. Collega’s vertrekken vanuit huis naar hun eerste cliënt en lopen zelfstandig hun route. Toch is het onderlinge contact groot. “We bellen veel met elkaar en komen ook op de teampost. De lijnen zijn kort. Als je wilt dat iemand even meedenkt of je ergens over wilt overleggen, dan kan dat gewoon.”
Soms gaat die collegialiteit verder dan even telefonisch overleggen. Dorota herinnert zich een collega die haar belde na een overlijden bij een cliënt. “Ze zei: ‘Ik wil graag dat je even bij me bent.’ Dan maken we daar ruimte voor. Dat vind ik belangrijk. Je werkt vaak alleen, maar uiteindelijk zetten we wel samen onze schouders eronder.” 

“Dat stukje fietsen voelt voor mij echt als een mentale pauze." - Dorota

Van wassen tot verpleegtechnische zorgDe zorg in Houten is breder dan het beeld dat mensen soms van thuiszorg hebben. Persoonlijke verzorging hoort erbij, maar ook wondzorg, injecteren, katheterzorg, medicatie, steunkousen en andere verpleegtechnische handelingen. En juist omdat de zorg thuis plaatsvindt, moet je soms kunnen improviseren. “Je kunt ergens binnenkomen voor één zorgvraag en vervolgens zien dat er eigenlijk meer speelt. Dan moet je signaleren en zorgen dat het op de juiste plek terechtkomt.”
Andersom kijkt het team ook kritisch of zorg nog nodig is. Het doel is niet om zoveel mogelijk over te nemen, maar juist om te kijken wat iemand zelf kan blijven doen. “Het is echt persoonsgerichte zorg. Niet iedere cliënt heeft hetzelfde nodig en dat kan in de loop van de tijd ook veranderen.” Volgens Dorota is het werk daardoor bovendien minder fysiek belastend dan veel mensen verwachten. Cliënten die thuis wonen zijn vaak nog mobieler en kunnen bijvoorbeeld zelf opstaan of gaan zitten.

Een team dat je vooruit helptDorota vertelt nog wel het meest enthousiast over de manier waarop het team haar heeft gestimuleerd om zich verder te ontwikkelen. Toen zij nog verzorgende IG was, zagen haar collega’s dat de opleiding tot verpleegkundige bij haar zou passen. “Zelf twijfelde ik. Ik maakte me bijvoorbeeld zorgen over de taal en vroeg me af of ik het niveau wel zou redden. Maar hier bleven ze zeggen: ga het gewoon doen. Zij hadden er
vertrouwen in.”
Dat vertrouwen gaf uiteindelijk de doorslag. Inmiddels is ze afgestudeerd verpleegkundige. “Als je laat zien dat je wilt groeien, dan helpt dit team je daarbij. Dat heb ik zelf echt zo ervaren.” Ook nieuwe collega’s worden niet zomaar met een telefoon en route de wijk ingestuurd. Je loopt eerst mee, krijgt een buddy en kunt ook daarna altijd bellen. “Je hoeft niet alles opnieuw uit te vinden. Soms zit het juist in de kleine dingen die een collega al weet over een cliënt. Dat geven we aan elkaar door.”

Een team waar je jezelf kunt zijn
Het vaste team bestaat uit verschillende functies, waaronder Helpende Plus, Verzorgende IG en verpleegkundigen. Daarnaast werken er flexcollega’s en leerlingen mee. Dorota noemt de sfeer vooral veilig. En juist dat woord kiest ze heel bewust. “Ik heb tijdens mijn opleiding verschillende praktijkplekken meegemaakt. Daardoor weet ik hoe belangrijk het is dat je op je werk het gevoel hebt dat je jezelf kunt zijn en vragen mag stellen.”
Het team heeft de laatste tijd te maken gehad met onderbezetting, vertelt ze ook. Daar wil ze niet omheen draaien. Maar medewerkers die eenmaal in Houten werken, blijven vaak lang. En twee keer per jaar probeert het team gezamenlijk iets leuks te doen. Ook in het rooster wordt waar mogelijk meegedacht. Er zijn verschillende soorten diensten, maar geen klassieke gebroken diensten waarbij je ’s ochtends én ’s avonds een paar uur werkt. Collega’s kunnen bovendien een vaste roosterwens aangeven, zolang dat binnen het team past.

Kom het vooral zelf ervarenThuiszorg heeft volgens Dorota soms nog last van een ouderwets imago. Lange gebroken diensten, onhandige routes en van adres naar adres zoeken. Haar ervaring is anders. “Je route staat gewoon op je telefoon, net als de informatie die je nodig hebt bij een cliënt. Het werk is echt veranderd.” 
Daarom heeft ze eigenlijk maar één advies voor iemand die twijfelt of de wijk bij hem of haar past: “Kom gewoon een keer kijken. Loop een ochtend mee en ervaar zelf hoe het is, in plaats van alleen af te gaan op het beeld dat iemand anders ervan heeft.”
Want voor Dorota was één keer ervaren uiteindelijk genoeg om te weten dat ze terug wilde komen. “Je kunt hier zelfstandig werken, je hebt tijd voor de cliënt en er staat een team achter je. Voor mij is dat precies de goede combinatie.”